🧘مدیتیشن سمبولیک / بخش هفتم: شکرگزاری و قدردانی

قدردانی به شما توان چندبرابر می‌دهد تا سهم بیشتری از رضایت را تجربه کنید.

بیان جمله تشکرآمیز فقط بخش ظاهری قدردانیه.

قدردانی نشان دادن رضایت کامل قلبی از داشتن یک موهبت است و قبل از هر چیز بزرگترین موهبت خود شمایید.

قدردانی از خود، به شما اعتماد به نفس و احساس رضایت و شادی بی‌نظیری می‌دهد.

از خودتون قدردانی کنید برای حضورتون در هستی و قدردانی کنید بابت تمام دارایی‌های کوچکی که هر روز می‌تواند خوشحالتان کند و امیدی تازه برای فردا به شما بدهد.

لطفاً یک مکان ساکت و آروم، بدون مزاحمت پیدا کنید.

اگر حالت نشسته رو ترجیح می‌دید مطمئن باشید کمرتون در حالت راحتی قرار گرفته و فشاری روش نیست،

شونه‌هارو عقب بدید، گردن رو صاف کنید و دست‌هارو آروم روی پاهاتون قرار بدید.

اگه حالت خوابیده رو ترجیح می‌دید مطمئن بشید فشاری روی کمر و گردنتون نیست و اگر نیاز هست یک بالش زیر زانوتون بذارید.

هر موقع آماده بودید چشماتونو ببندید.

چند نفس عمیق بکشید و بدنتونو آروم کنید.

تنفس عمیق بعدی رو باهم انجام می‌دیم با ۴ شماره نفس عمیق و ۳ شماره حبس و ۴ شماره آروم بازدم انجام بدید.

نفس عمیق ۲ ۳ ۴ حبس ۲ ۳ بازدم ۲ ۳ ۴.

یکبار دیگه مجدد تکرار کنید.

نفس عمیق ۲ ۳ ۴ حبس ۲ ۳ بازدم ۲ ۳ ۴.

اجازه بدید تنفستون به ریتم طبیعی خودش برگرده.

به تنفس و بالا و پایین رفتن سینه و شکمتون توجه کنید.

به هوای سردی که وارد بینی می‌شه،

بعد وارد شش‌هاتون می‌شه،

گرم می‌شه و از بینیتون خارج می‌شه.

اگه گرفتگی تو عضلات بدنتون احساس می‌کنید اونو رها کنید.

دندوناتونو به هم فشار ندید.

زبان رو از سقف دهان جدا کنید تا فکتون آزاد باشه.

گردن و سرشونه آروم و بدون گرفتگی باشه.

الان هیچ گرفتگی تو عضلات بدن شما نیست.

کل بدنتون تو حالت آروم و ریلکس قرار داره.

پاهای خود را تصور کنید.

آن‌ها را آروم و ریلکس کنید.

بابت داشتن پاهای سالم، از خودتان قدردانی کنید.

دستانتان را تصور کنید؛ اگر گرفتگی در دستانتان دارید، آن را رها کنید؛ اجازه دهید آروم کنار بدنتان قرار گیرد، کف دستان به سمت بالا باشد و بابت داشتن دست‌های قوی و سالم، قدردان باشید.

بابت داشتن صورتتان، تک‌تک اجزای صورتتان و ذهنی سالم، قدردان باشید.

حالا، کل بدنتان را تصور کنید.

بدن شما سالم و قوی است.

ایرادات کوچک در بدن همه ما وجود دارد؛ نقص‌های کوچک، درد... بخشی از زندگی همه ماست.

بنابراین، آن‌ها را فراموش کنید و بابت همه چیزهای زیبایی که دارید قدردان

باشید.

خودتان را وسط یک دریای آروم، در یک قایق بادبانی چوبی تصور کنید.

دریا آروم است و حرکت سریع ماهی‌های رنگارنگ را می‌توانید زیر سطح آب مشاهده کنید.

باد ملایم بین پره‌های بادبان‌های سفید در جریانه و شما از اینکه در طی مسیر هیچ مشکلی براتون پیش نمیاد، مطمئن هستید.

نسیم ملایم رو حس می‌کنید.

آفتاب به تمام سطح آب نور می‌پاشه.

تا چشم کار می‌کنه، آبی دریا تمام اطرافتان را پر کرده.

احساس امنیت می‌کنید و مطمئن هستید که هیچ مشکلی پیش نمیاد.

شما قدردان داشتن چنین آرامشی هستید.

به خاطر می‌آورید که بارها و بارها با همین قایق به سفر رفتید، در طوفان‌ها گرفتار شدید.

تلاش کردید تا قایق را به ساحل برسانید و لحظاتی بوده که هیچ امیدی برای رسیدن، نداشتید.

ولی شما از تمام این لحظات سربلند بیرون آمده‌اید، زندگی به شما بارها و بارها فرصت دوباره داده و شما برای هر روز جدید قدردان هستید.

آروم آروم چشمانتان را باز کنید.

یک بار دیگر به کل بدنتان توجه کنید و یک قدردانی دیگر از خودتان داشته باشید.